Środowisko jako przedmiot szkolny pojawia się już na pierwszym etapie kształcenia. Nie jest to jeszcze przedmiot nazwany, ale pojawiają się już istotne elementy, zarysy, dzięki którym już nasze maluchy są w stanie zaznajomić się z problematyką tego przedmiotu. Im starsze dziecko, tym bardziej rozbudowany staje się ten przedmiot. W początkowym okresie kształcenia przedmiot funkcjonuje z nazwą środowisko, jednak później zmienia się w biologię bądź w przyrodę. Mimo wiedzy ogólnej, takiej czysto szkolnej, środowisko to także pewien szczególny rodzaj mentalności człowieka. Już od najmłodszego, powinniśmy nasze dzieci uczyć wrażliwości, jeśli chodzi właśnie o środowisko. Powinny wiedzieć, że zabijanie słoni dla kości słoniowej, z której robi się biżuterię, jest złe i zupełnie niewłaściwe. Nie chodzi o to, żeby każdy stał się nagle wielkim ekologiem i przykuwał się do drzewa. Ważne jednak, żeby dzieci uczyły się dbać o środowisko naturalne, a więc, dziecko wie jak się zachować w lesie, nie niszczy drzew, nie hałasuje, bo pamięta, że jest tutaj tylko gościem. Takie dziecko, gdy dorośnie i będzie wiedziało, jak ważne jest środowisko naturalne, na pewno nie kupi sobie butów z krokodyla. W przyszłości natura będzie w jeszcze trudniejszej sytuacji, zasoby naturalne będą się kurczyć i dbałość o środowisko naturalne będzie niezwykle ważna. Dlatego należy już teraz uświadamiać swoje dzieci, by mogły zadbać o przyszłość naszej planety. Natura i dzieci powinny się spotkać bardzo szybko i warto o to zadbać.